Alberto Ascari, urodzony 13 lipca 1918 roku w Mediolanie, pozostaje jedną z najbardziej legendarnych postaci w historii Formuły 1. Jako syn Antonio Ascariego, również cenionego kierowcy wyścigowego, odziedziczył talent i pasję do motorsportu, którą przekształcił w imponującą karierę. Na styczeń 2026 roku, Ascari jest ostatnim Włochem, który zdobył tytuł Mistrza Świata Formuły 1, a także jedynym włoskim mistrzem reprezentującym barwy legendarnej stajni Ferrari. W życiu prywatnym był mężem Mietti Tavoli, z którą miał dwójkę dzieci. Jego przedwczesna śmierć w maju 1955 roku, w wieku zaledwie 36 lat, podczas sesji testowej na torze Monza, wstrząsnęła światem sportów motorowych i na zawsze wpisała go w annały historii jako symbol talentu i tragicznego losu.
Styl jazdy Alberto Ascariego, charakteryzujący się niezrównaną precyzją i wyważoną dokładnością, sprawiał, że wyprzedzenie go na torze było dla rywali zadaniem niemal niemożliwym. Jego dziedzictwo, choć naznaczone przedwczesnym końcem, pozostaje inspiracją dla kolejnych pokoleń kierowców, a jego osiągnięcia w Formule 1 stanowią kamień milowy w dziejach motorsportu.
Najważniejsze fakty:
- Wiek: Na styczeń 2026 roku, Alberto Ascari miałby 107 lat. Zmarł w wieku 36 lat.
- Żona/Mąż: Mietti Tavola
- Dzieci: Dwójka
- Zawód: Kierowca wyścigowy
- Główne osiągnięcie: Dwukrotny Mistrz Świata Formuły 1 (1952, 1953)
Podstawowe informacje o Alberto Ascari
Alberto Ascari urodził się 13 lipca 1918 roku w Mediolanie, we Włoszech. Jego życie zakończyło się tragicznie 26 maja 1955 roku, w wieku 36 lat. Śmierć nastąpiła podczas sesji testowej na torze Autodromo Nazionale Monza we Włoszech. Ascari testował wówczas samochód sportowy Ferrari 750 Monza, który niespodziewanie wpadł w poślizg, przewrócił się na przód i koziołkował, wyrzucając kierowcę na tor.
Styl jazdy Alberto Ascariego był wzorem precyzji i starannie wyważonej dokładności. Enzo Ferrari sam wspominał, że gdy Ascari prowadził w wyścigu, wyprzedzenie go było praktycznie niemożliwe. Jako ostatni Włoch, który zdobył tytuł Mistrza Świata Formuły 1, i jedyny włoski mistrz w barwach Ferrari, jego znaczenie historyczne jest niepodważalne.
Rodzina i życie prywatne Alberto Ascari
Droga Alberto Ascariego do świata wyścigów była silnie naznaczona dziedzictwem jego ojca, Antonio Ascariego. Antonio był wielką gwiazdą wyścigów Grand Prix w latach 20. XX wieku, jednak jego kariera i życie zostały przedwcześnie zakończone śmiercią na torze Montlhéry w 1925 roku, zaledwie dwa tygodnie przed siódmymi urodzinami Alberto. Ta tragiczna strata z pewnością wpłynęła na młodego Alberto.
W życiu osobistym Alberto Ascari związał się z Miettą Tavolą, którą poślubił w 1940 roku. Z tego związku narodziło się dwoje dzieci. Na trzy dni przed swoją tragiczną śmiercią, Ascari wyznał przyjacielowi niepokojącą myśl – że nie chce, aby jego dzieci zbytnio się do niego przywiązywały, obawiając się, że w razie jego śmierci, będą mniej cierpieć. Ta refleksja nabiera tragicznego wymiaru w kontekście jego przyszłego losu.
Jako młody chłopak, Alberto Ascari wykazywał niezwykłą determinację. Dwukrotnie uciekał ze szkoły, sprzedając podręczniki, aby zdobyć fundusze na swoje pierwsze kroki w sporcie. Okres II wojny światowej przyniósł inne wyzwania – Ascari prowadził rodzinny garaż serwisujący pojazdy włoskiej armii i wraz z Luigim Villoresim założył firmę transportową dostarczającą paliwo do baz w Afryce Północnej.
Kariera wyścigowa Alberto Ascari
Zanim Alberto Ascari zasiadł za sterami samochodów wyścigowych, odnosił znaczące sukcesy na dwóch kółkach. W wieku 19 lat podpisał profesjonalny kontrakt z zespołem Bianchi. Jego przejście do motorsportu samochodowego nastąpiło w 1940 roku, kiedy to zaliczył swój pierwszy regularny start w wyścigu Mille Miglia, prowadząc samochód Auto Avio Costruzioni 815, dostarczony przez Enzo Ferrariego.
Po zakończeniu II wojny światowej, Luigi Villoresi stał się dla Ascariego mentorem. Wspólnie startowali, początkowo w barwach Maserati, a następnie przenieśli się do Scuderia Ferrari, gdzie Ascari miał odnieść swoje największe sukcesy.
Sukcesy w Formule 1 i dominacja
W latach 1950–1955, Alberto Ascari wziął udział w 34 zgłoszeniach do Grand Prix, odnosząc 13 zwycięstw i 17 miejsc na podium. Dominacja Ascariego szczególnie widoczna była w sezonach 1952 i 1953, kiedy to zdobył dwa tytuły mistrzowskie z rzędu dla Ferrari. Ustanowił wówczas rekord dziewięciu kolejnych zwycięstw w wyścigach zaliczanych do mistrzostw świata, który utrzymywał się przez dziesięciolecia.
Epizod w Indianapolis 500 i transfer do Lancii
W 1952 roku Ascari był jedynym Europejczykiem startującym w prestiżowym wyścigu Indianapolis 500. Pod koniec 1953 roku, po sporze dotyczącym wynagrodzenia, Ascari opuścił Ferrari i przeszedł do zespołu Lancii. Ta decyzja jest często uznawana za najgorszą w jego karierze, ponieważ nowy bolid Lancia D50 nie był w pełni gotowy przez większość kolejnego sezonu.
Wypadek w Monako i ostatnie dni
Tuż przed śmiercią, na cztery dni przed tragicznym wypadkiem na Monzy, Ascari doświadczył dramatycznego incydentu podczas GP Monako w 1955 roku. Stracił panowanie nad bolidem Lancia D50 i wpadł do portu. Auto zatonęło, a on sam zdołał wypłynąć, odnosząc jedynie złamanie nosa.
Nagrody i osiągnięcia Alberto Ascari
Alberto Ascari jest pierwszym kierowcą w historii, który dwukrotnie zdobył tytuł Mistrza Świata Formuły 1. Dokonał tego w latach 1952 i 1953, co stanowiło przełomowy moment w jego karierze i w historii tego prestiżowego sportu.
Zwycięstwo w Mille Miglia
Poza Formułą 1, Alberto Ascari odniósł również spektakularne zwycięstwo w legendarnym wyścigu wytrzymałościowym Mille Miglia w 1954 roku, startując w barwach Lancii. Mimo fatalnych warunków pogodowych i poważnej awarii, Ascari zdołał dowieźć zwycięstwo do mety, co pokazuje jego niezwykłe umiejętności.
Ciekawostki i przesądy związane z Alberto Ascari
Alberto Ascari był znany ze swojej głębokiej superstycji. Unikał czarnych kotów, obawiał się pechowych liczb i nigdy nie pozwalał nikomu dotykać swojej teczki ze sprzętem wyścigowym. Te drobne rytuały były częścią jego przygotowań do wyścigów.
Zginął w wieku 36 lat, dokładnie tak samo jak jego ojciec. Obaj kierowcy odnieśli po 13 zwycięstw w wyścigach Grand Prix i obaj zginęli 26. dnia miesiąca. Po śmierci ojca, Alberto obiecał sobie, że nigdy nie będzie się ścigał 26. dnia miesiąca. Niestety, w dniu swojej śmierci na torze Monza złamał tę zasadę. Ponadto, podczas fatalnego testu na Monzy, Ascari nie miał na sobie swojego charakterystycznego kombinezonu ani szczęśliwego niebieskiego kasku, jechał w cywilnym ubraniu i pożyczonym białym kasku.
Ze względu na swoją budowę ciała, Alberto Ascari był przez kolegów i fanów nazywany „Ciccio”, co w języku włoskim oznacza „Grubasek”. Po jego śmierci, tor Monza uczcił jego pamięć, nazywając zakręt, gdzie zginął, jego imieniem. Pogrzeb Alberto Ascariego w Mediolanie zgromadził na ulicach ponad milion osób.
| Osiągnięcie | Rok | Miejsce |
|---|---|---|
| Mistrzostwo Świata Formuły 1 | 1952 | 1. miejsce |
| Mistrzostwo Świata Formuły 1 | 1953 | 1. miejsce |
| Zwycięstwo w Mille Miglia | 1954 | 1. miejsce |
Kariera wyścigowa w pigułce
- Początki w wyścigach motocyklowych: Sukcesy na dwóch kółkach, profesjonalny kontrakt z zespołem Bianchi w wieku 19 lat.
- Debiut samochodowy: Pierwszy regularny start w 1940 roku w wyścigu Mille Miglia.
- Partnerstwo z mentorem: Współpraca z Luigim Villoresim po wojnie.
- Dominacja w Formule 1: Dwa tytuły mistrzowskie z rzędu dla Ferrari (1952-1953) i rekord dziewięciu kolejnych zwycięstw.
- Transfer do Lancii: Decyzja, która okazała się niekorzystna dla jego kariery.
Mistrzostwo Alberto Ascariego, dwukrotnego Mistrza Świata Formuły 1, na zawsze zapisało się w historii motorsportu, przypominając o jego niezwykłym talencie i tragicznym losie. Jego historia podkreśla, jak ważne jest pielęgnowanie pasji, nawet w obliczu największego ryzyka.
Źródła:
https://en.wikipedia.org/wiki/Alberto_Ascari
