BB King: B.B. Blues & Grammy. Król gitary.

0

Riley B. King, powszechnie znany jako B.B. King, to postać ikoniczna w historii muzyki bluesowej, której wpływ na kształtowanie tego gatunku jest niepodważalny. Urodzony 16 września 1925 roku, na 14 maja 2015 roku, w chwili śmierci w Las Vegas, miał 89 lat. Jego niezwykła, trwająca ponad siedem dekad kariera, rozpoczęta w trudnych warunkach Missisipi, a zakończona globalnym uznaniem, uczyniła go niekwestionowanym „Królem Bluesa” i inspiracją dla niezliczonych muzyków na całym świecie. Jego charakterystyczny styl gry na gitarze elektrycznej, pełen emocji i wyrafinowania, na zawsze zapisał się w annałach muzyki popularnej.

Najważniejsze fakty:

• Wiek: 89 lat (na dzień 14 maja 2015 roku)
• Żona/Mąż: Brak danych o obecnej żonie w momencie śmierci.
• Dzieci: Brak szczegółowych danych w tekście.
• Zawód: Gitarzysta bluesowy, wokalista, kompozytor
• Główne osiągnięcie: Uznanie za „Króla Bluesa”, wprowadzenie do Blues Hall of Fame i Rock and Roll Hall of Fame, wpływ na rozwój muzyki bluesowej.

Kim był B.B. King? Podstawowe informacje

Prawdziwe nazwisko artysty brzmiało Riley B. King. Urodził się 16 września 1925 roku na plantacji bawełny Bear Creek, w pobliżu Itta Bena w stanie Mississippi. To właśnie w tym stanie, będącym kolebką bluesa, rozpoczęła się jego niezwykła podróż muzyczna. Zmarł 14 maja 2015 roku w Las Vegas w stanie Nevada, w wieku 89 lat. Jego ponad siedmiodekadowa kariera ugruntowała pozycję jednego z najważniejszych muzyków w historii Stanów Zjednoczonych.

Słynny pseudonim artystyczny B.B. King ewoluował od „Beale Street Blues Boy”, używanego podczas pracy w radiu WDIA w Memphis, do skróconej formy „Blues Boy”, a ostatecznie do najbardziej rozpoznawalnego „B.B.”. Ten pseudonim stał się synonimem najwyższej jakości w muzyce bluesowej. King jest powszechnie uznawany za jednego z najważniejszych gitarzystów elektrycznych drugiej połowy XX wieku, a jego wpływ na gatunek jest nieoceniony, co potwierdza miano „Króla Bluesa” oraz jego obecność w gronie „Trzech Króli Gitary Bluesowej”.

Życie prywatne i rodzinne B.B. Kinga

Riley B. King przyszedł na świat jako syn sharecropperów – rolników dzierżawiących ziemię. Jego rodzicami byli Albert i Nora Elli King. Trudne warunki rodzinne wpłynęły na jego wczesne dzieciństwo; gdy miał cztery lata, matka opuściła rodzinę, a Riley był wychowywany głównie przez babcię. To doświadczenie z pewnością ukształtowało jego charakter i perspektywę na życie, co później często odzwierciedlało się w jego muzyce.

W młodości B.B. King pracował przy odziarnianiu bawełny w Indianoli, miejscowości, którą darzył głębokim sentymentem i często nazywał swoim rodzinnym miastem. Swoją dorosłą ścieżkę rozpoczął tam, zanim muzyka w pełni pochłonęła jego uwagę. Służył również w armii Stanów Zjednoczonych podczas II wojny światowej, jednak jego służba została skrócona, ponieważ uznano go za osobę „kluczową dla gospodarki wojennej” ze względu na jego wysokie umiejętności w prowadzeniu traktora.

Kluczową postacią w życiu młodego Riley’a był jego kuzyn, Bukka White. W 1946 roku, w poszukiwaniu szansy na rozwój kariery muzycznej, King udał się do Memphis. Tam przez dziesięć miesięcy mieszkał u Bukka White’a, który był już uznanym muzykiem bluesowym. Ta bliska relacja i wspólne doświadczenia z kuzynem miały niebagatelny wpływ na kształtowanie się muzycznego stylu B.B. Kinga i jego późniejsze decyzje zawodowe.

Kariera muzyczna i zawodowa

Pierwsze kroki muzyczne B.B. King stawiał w chórze gospel, gdzie zaczął odkrywać swój talent wokalny i muzyczny. Gry na gitarze uczył się od lokalnego ministra, co stanowiło fundament jego późniejszego mistrzostwa. Swoją pierwszą własną gitarę kupił za 15 dolarów od swojego pracodawcy, spłacając ją z pensji przez dwa miesiące, co świadczy o jego determinacji i poświęceniu dla pasji.

Przełomowym momentem w jego muzycznej podróży było spotkanie z T-Bone Walkerem podczas pracy w Memphis. Po usłyszeniu gry Walkera, King poczuł nieodpartą potrzebę zdobycia gitary elektrycznej. Ta inspiracja zdefiniowała jego późniejszy, unikalny styl, który miał zrewolucjonizować bluesa. Niesamowita etyka pracy była znakiem rozpoznawczym B.B. Kinga; przez większość swojej kariery artysta grał średnio ponad 200 koncertów rocznie. W rekordowym 1956 roku jego kalendarz wypełniło aż 342 występy, co świadczy o jego tytanicznej pracy i nieustannej obecności na scenie.

W 1988 roku B.B. King zyskał rzesze nowych, młodych fanów dzięki nagraniu utworu „When Love Comes to Town” wspólnie z irlandzkim zespołem U2. Ten emocjonujący duet, zamieszczony na albumie „Rattle and Hum”, pokazał, jak wszechstronny jest King i jak potrafi nawiązywać kontakt z różnymi pokoleniami słuchaczy. Kolejnym ważnym momentem w jego karierze był rok 2000, kiedy to połączył siły z Erikiem Claptonem, by nagrać album „Riding With the King”. Ten wspólny projekt okazał się ogromnym sukcesem komercyjnym i artystycznym, zdobywając uznanie krytyków i fanów, a także nagrodę Grammy. Ostatni publiczny koncert B.B. Kinga odbył się 3 października 2014 roku w House of Blues w Chicago, zamykając rozdział jego niezwykłej kariery scenicznej.

Nagrody i osiągnięcia B.B. Kinga

Dziedzictwo B.B. Kinga zostało uhonorowane licznymi nagrodami i wyróżnieniami. W 1980 roku artysta został wprowadzony do prestiżowego Blues Hall of Fame, a w 1987 roku do Rock and Roll Hall of Fame. Te zaszczyty podkreślają jego kluczową rolę w historii obu gatunków muzycznych. Jednym z jego największych komercyjnych i artystycznych sukcesów była jego interpretacja utworu „The Thrill Is Gone”. W 1970 roku za tę piosenkę otrzymał nagrodę Grammy, która stała się jego największym hitem i jednym z najbardziej rozpoznawalnych utworów bluesowych wszech czasów.

Styl gry B.B. Kinga na gitarze wywarł ogromny wpływ na kolejne pokolenia muzyków. Magazyn Rolling Stone, w swoim prestiżowym rankingu z 2011 roku, sklasyfikował B.B. Kinga na zaszczytnym 6. miejscu listy 100 największych gitarzystów wszech czasów. To wyróżnienie stanowi dowód na jego niezrównany talent i znaczenie dla historii muzyki gitarowej. Jego umiejętność wywoływania emocji za pomocą kilku starannie dobranych nut, znana jako „vibrato” i charakterystyczne „chicken pickin'”, uczyniły go legendą i wzorem do naśladowania dla wielu artystów, w tym takich jak Eric Clapton czy Jimi Hendrix.

Najważniejsze nagrody i wyróżnienia

• Wprowadzenie do Blues Hall of Fame (1980)
• Wprowadzenie do Rock and Roll Hall of Fame (1987)
• Nagroda Grammy za „The Thrill Is Gone” (1970)
• 6. miejsce na liście 100 największych gitarzystów wszech czasów wg magazynu Rolling Stone (2011)

Filantropia i osobowość

B.B. King był nie tylko wybitnym muzykiem, ale także człowiekiem o wielkim sercu i zaangażowaniu społecznym. W grudniu 1997 roku, podczas piątego dorocznego koncertu bożonarodzeniowego w Watykanie, artysta podarował swoją słynną gitarę „Lucille” papieżowi Janowi Pawłowi II. Ten gest symbolizował pokój i jedność, przekraczając bariery kulturowe i religijne. Jego filantropijne działania obejmowały również wspieranie edukacji i kultury. W 2008 roku w Indianoli otwarto B.B. King Museum and Delta Interpretive Center, które ma na celu ochronę i promocję dziedzictwa artysty oraz edukację o bogatej kulturze delty Mississippi.

Osobowość B.B. Kinga była równie inspirująca, co jego muzyka. Mimo trudnego dzieciństwa i życia naznaczonego ciągłymi podróżami, zawsze emanował ciepłem i skromnością. Jego występy były nie tylko koncertami, ale prawdziwymi lekcjami bluesa i życia. W 2012 roku, podczas wydarzenia „Red, White and Blues” w Białym Domu, B.B. King miał okazję wystąpić dla prezydenta Baracka Obamy. W trakcie tego historycznego spotkania, King namówił nawet prezydenta do wspólnego zaśpiewania fragmentu utworu „Sweet Home Chicago”, co było niezapomnianym momentem łączącym muzykę, politykę i kulturę.

Warto wiedzieć: Nazwa jego gitary „Lucille” wywodzi się z dramatycznego wydarzenia w Twist w Arkansas, gdzie King uratował instrument z płonącego klubu. Pożar wywołali dwaj mężczyźni bijący się o kobietę imieniem Lucille.

Inne role i projekty

Poza swoją główną działalnością muzyczną, B.B. King dał się poznać również jako aktor. W 1998 roku pojawił się na wielkim ekranie w filmie „Blues Brothers 2000”. W tej kultowej produkcji wcielił się w rolę lidera fikcyjnej supergrupy Louisiana Gator Boys, co pozwoliło mu zaprezentować swój talent szerszej publiczności.

Ciekawostki z życia B.B. Kinga

Jedna z najbardziej fascynujących historii związanych z B.B. Kingiem dotyczy jego legendarnej gitary „Lucille”. Nazwa instrumentu wzięła się z dramatycznego wydarzenia, które miało miejsce w Twist w Arkansas. Pewnej mroźnej nocy, kiedy King grał w klubie, wybuchł pożar. Przyczyną była bójka dwóch mężczyzn o kobietę imieniem Lucille. King, ryzykując własne życie, wybiegł z płonącego budynku, aby ratować swój ukochany instrument. Od tamtej pory każdą ze swoich gitar nazwał „Lucille”, co stało się symbolem jego przywiązania do muzyki i determinacji do jej ochrony.

Występ dla Baracka Obamy w Białym Domu 21 lutego 2012 roku był jednym z wielu znaczących momentów w karierze B.B. Kinga. Podczas wydarzenia „Red, White and Blues”, King nie tylko zaprezentował swoje mistrzostwo w grze, ale także nawiązał bliski kontakt z prezydentem, zapraszając go do wspólnego wykonania fragmentu utworu „Sweet Home Chicago”. Ta interakcja podkreślała uniwersalny charakter muzyki bluesowej i jej zdolność do jednoczenia ludzi.

Zdrowie

Pod koniec życia, mimo swojej niezłomnej energii, B.B. King zaczął zmagać się z problemami zdrowotnymi. W październiku 2014 roku, bezpośrednio po koncercie w Chicago, lekarze zdiagnozowali u niego silne odwodnienie i skrajne wyczerpanie. Te poważne dolegliwości stały się bezpośrednią przyczyną zakończenia jego ostatniej trasy koncertowej. Mimo pogarszającego się stanu zdrowia, King pozostał oddany swojej muzyce do samego końca, co świadczy o jego niezwykłej pasji i poświęceniu dla fanów.

Riley B. King, znany jako B.B. King, pozostanie na zawsze legendą bluesa. Jego życie, od skromnych początków w Missisipi po status ikony światowej muzyki, stanowi inspirację dla wszystkich, którzy dążą do artystycznej doskonałości i chcą dzielić się swoją pasją z innymi. Jego muzyka i dziedzictwo wciąż żyją, wpływając na kolejne pokolenia artystów i słuchaczy.

Często Zadawane Pytania (FAQ)

Źródła:
https://en.wikipedia.org/wiki/B._B._King