Hokusai Katsushika: Japoński mistrz drzeworytu z Kanagawy

0

Katsushika Hokusai, urodzony jako Tokitarō prawdopodobnie 31 października 1760 roku w dystrykcie Katsushika w Edo (obecnie Tokio), to jeden z najbardziej rozpoznawalnych japońskich malarzy i drzeworytników okresu ukiyo-e. Ten wszechstronny artysta, znany na całym świecie pod mononimem Hokusai, zmarł 10 maja 1849 roku w wieku 88 lat, pozostając aktywnym twórczo do ostatnich chwil swojego życia. W ciągu swojej długiej kariery Hokusai posługiwał się co najmniej trzydziestoma różnymi nazwiskami, co było odzwierciedleniem dynamicznych zmian w jego stylu artystycznym, a historycy sztuki często wykorzystują te pseudonimy do periodyzacji jego biografii. Jego najmłodsza córka, Ei (Ōi), podążyła śladami ojca, stając się artystką i jego asystentką.

Katsushika Hokusai wniósł znaczący wkład w rozwój sztuki japońskiej, a jego prace, takie jak legendarna seria „36 widoków na górę Fuji”, zyskały międzynarodowe uznanie i wywarły wpływ na europejskich mistrzów, między innymi na Vincenta van Gogha i Claude’a Moneta, w okresie japonizmu. Jego innowacyjne podejście do tematyki, odejście od tradycyjnych portretów kurtyzan i aktorów na rzecz krajobrazów, roślin i scen z życia codziennego, zrewolucjonizowało styl ukiyo-e. Hokusai był niezwykle płodnym artystą, którego dorobek obejmuje ponad 30 000 obrazów, szkiców, drzeworytów i ilustracji, co czyni go jedną z kluczowych postaci w historii sztuki światowej.

Najważniejsze fakty:

• Wiek: Na 10 maja 1849 roku miał 88 lat.
• Żona/Mąż: Miał dwie żony.
• Dzieci: Miał pięcioro dzieci (dwóch synów i trzy córki).
• Zawód: Malarz, drzeworytnik, ilustrator.
• Główne osiągnięcie: Stworzenie serii „36 widoków na górę Fuji”, w tym ikonicznej „Wielkiej fali w Kanagawie”, oraz zrewolucjonizowanie stylu ukiyo-e.

Podstawowe informacje o Katsushice Hokusai

Prawdziwe imię artysty brzmiało Tokitarō, a jego narodziny datuje się prawdopodobnie na 31 października 1760 roku w dystrykcie Katsushika w Edo, które dziś znamy jako Tokio. Choć na całym świecie znany jest jako Hokusai, jego pełne nazwisko rodowe to Katsushika Hokusai, gdzie „Hokusai” oznaczało „Północne Studio”. To symboliczne nawiązanie do Gwiazdy Polarnej, ważnego bóstwa w buddyjskiej szkole Nichiren, podkreśla duchowość artysty. Katsushika Hokusai przeżył długie życie, zmarł 10 maja 1849 roku w wieku 88 lat w Edo, pozostając aktywnym twórczo aż do ostatnich chwil. Jego niezwykła długowieczność pozwoliła mu na stworzenie ogromnego dorobku artystycznego.

Jedną z najbardziej fascynujących cech życia Hokusaia była jego skłonność do zmiany imion i pseudonimów. W ciągu swojego długiego życia artysta posługiwał się co najmniej trzydziestoma różnymi nazwiskami, co stanowiło ewenement wśród znaczących artystów jego epoki. Te częste zmiany nie były jedynie kaprysem, lecz ściśle wiązały się ze ewolucją jego stylu artystycznego. Właśnie dlatego historycy sztuki często wykorzystują te pseudonimy, takie jak Shunrō, Sōri, Taito, Iitsu, czy wreszcie Hokusai, do periodyzacji jego biografii, co pozwala lepiej zrozumieć etapy jego artystycznego rozwoju.

Prawdziwe imię i data urodzenia

Katsushika Hokusai urodził się jako Tokitarō, a jego narodziny datuje się na okres prawdopodobnie 31 października 1760 roku. Miejsce jego przyjścia na świat to dystrykt Katsushika w ówczesnym Edo, dzisiejszym Tokio. To właśnie nazwa tej dzielnicy stała się częścią jego późniejszego artystycznego pseudonimu, wskazując na jego korzenie i tożsamość.

Tożsamość artystyczna i mononim

Choć na arenie międzynarodowej Katsushika Hokusai znany jest przede wszystkim jako Hokusai, używając swojego artystycznego pseudonimu jako mononimu, jego pełne nazwisko rodowe brzmiało Katsushika Hokusai. Termin „Hokusai” sam w sobie ma znaczenie – oznacza „Północne Studio”, co może nawiązywać do jego miejsca pracy lub symbolicznego odniesienia do Gwiazdy Polarnej.

Długowieczność i śmierć

Katsushika Hokusai osiągnął imponujący wiek 88 lat, zmarł 10 maja 1849 roku w Edo. Jego długowieczność pozwoliła mu na nieustającą aktywność twórczą aż do samych ostatnich dni życia, co jest świadectwem jego pasji i zaangażowania w sztukę.

Wielość imion i pseudonimów

W ciągu swojej kariery Katsushika Hokusai używał co najmniej trzydziestu różnych nazwisk i pseudonimów. Ta niezwykła liczba odróżnia go od innych artystów tamtego okresu i świadczy o jego nieustającej ewolucji artystycznej oraz poszukiwaniu nowych form wyrazu.

Podział życia na okresy

Częste zmiany imion i pseudonimów przez Hokusaia stanowiły dla historyków sztuki naturalny punkt odniesienia do podziału jego długiej kariery na odrębne okresy. Każdy pseudonim często wiązał się z nowym etapem artystycznym, nowymi inspiracjami i odmiennymi stylami, co pozwala lepiej zrozumieć złożoność jego twórczości.

Rodzina i życie prywatne Katsushiki Hokusaia

Katsushika Hokusai urodził się w rodzinie rzemieślniczej. Jego ojcem był Nakajima Ise, który pełnił prestiżową funkcję wytwórcy luster dla samego szoguna. Pomimo tego powiązania z dworem, Hokusai nie został oficjalnym spadkobiercą swojego ojca, co skłoniło historyków do przypuszczeń, że jego matka mogła być konkubiną. Ta niepewność co do jego pochodzenia dodaje intrygującej warstwy do jego biografii.

W dekadzie swojej pracy w studio Shunshō, Katsushika Hokusai zawarł swoje pierwsze małżeństwo. Niestety, o jego pierwszej żonie wiadomo bardzo niewiele; jej tożsamość pozostaje owiana tajemnicą, poza faktem, że zmarła na początku lat 90. XVIII wieku. Artysta ożenił się ponownie w 1797 roku. Z obu związków doczekał się potomstwa: dwóch synów i trzech córek. Wśród nich szczególną rolę odegrała jego najmłodsza córka, Ei, znana również jako Ōi. Ei poszła w ślady ojca, stając się artystką i przez wiele lat pełniąc funkcję jego wiernej asystentki, co świadczy o silnych więziach rodzinnych i artystycznych w jego życiu.

Pochodzenie i rodzina rzemieślnicza

Katsushika Hokusai wywodził się z rodziny rzemieślniczej. Jego ojciec, Nakajima Ise, zajmował się wytwarzaniem luster dla szoguna, co wskazuje na pewien status społeczny rodziny, choć niekoniecznie najwyższy. To rzemieślnicze pochodzenie mogło wpłynąć na jego późniejsze praktyczne podejście do tworzenia sztuki.

Status w rodzinie i matka

Historycy sztuki przypuszczają, że matka Hokusaia mogła być konkubiną, ponieważ ojciec artysty, Nakajima Ise, nigdy nie uczynił go swoim oficjalnym spadkobiercą. Ta sytuacja mogła wpłynąć na jego relacje rodzinne i poczucie przynależności.

Pierwsze małżeństwo i strata

W okresie swojej pracy w studio Shunshō, czyli w latach 80. XVIII wieku, Katsushika Hokusai zawarł swoje pierwsze małżeństwo. Niestety, szczegóły dotyczące jego pierwszej żony są skąpe. Wiadomo jedynie, że zmarła na początku lat 90. XVIII wieku, co stanowiło pierwszą znaczącą stratę w jego życiu osobistym.

Drugie małżeństwo i potomstwo

W 1797 roku Katsushika Hokusai ożenił się ponownie. Z obu związków doczekał się łącznie pięciorga dzieci: dwóch synów i trzech córek. Połączenie życia rodzinnego z intensywną pracą artystyczną było dla niego zapewne wyzwaniem, ale również źródłem wsparcia.

Córka i asystentka Ei (Ōi)

Najmłodsza córka Hokusaia, Ei, znana również pod imieniem Ōi, okazała się być jego godną następczynią. Podobnie jak ojciec, poświęciła się sztuce, zostając artystką. Co więcej, przez wiele lat pełniła funkcję jego asystentki, wspierając go w codziennej pracy i pomagając w realizacji jego wizji artystycznych. Ich współpraca jest przykładem artystycznego dziedzictwa przekazywanego z pokolenia na pokolenie.

Kariera i rozwój artystyczny Katsushiki Hokusaia

Przygoda Katsushiki Hokusaia ze sztuką rozpoczęła się bardzo wcześnie. Już w wieku około sześciu lat zaczął malować, prawdopodobnie ucząc się podstaw od swojego ojca, przy malowaniu ozdobnych wzorów wokół luster. Ta wczesna ekspozycja na proces twórczy z pewnością ukształtowała jego przyszłą ścieżkę kariery. W wieku 12 lat jego życie nabrało nowego kierunku, gdy został wysłany do pracy w księgarni i bibliotece. Tam, wśród drukowanych pozycji, popularną rozrywką było czytanie pozycji drukowanych z bloków drzeworytniczych, co mogło wzbudzić w nim zainteresowanie tą formą sztuki. W wieku 14 lat Hokusai rozpoczął praktykę jako uczeń rzeźbiarza w drewnie, którą kontynuował do 18. roku życia. To właśnie ten okres dał mu solidne techniczne podstawy do tworzenia drzeworytów, które później stały się jego znakiem rozpoznawczym.

Przełomowy moment w karierze Katsushiki Hokusaia nastąpił w wieku 18 lat, kiedy wstąpił do prestiżowego studia Katsukawa Shunshō. Tam, pod pseudonimem Shunrō, w 1779 roku opublikował swoje pierwsze prace – obrazy przedstawiające aktorów kabuki. Jednakże, po śmierci swojego mistrza Shunshō, Hokusai zaczął eksplorować nowe, odważniejsze kierunki artystyczne, w tym fascynację europejskimi miedziorytami. Ta niezależność w poszukiwaniach artystycznych doprowadziła do jego wydalenia ze szkoły. Hokusai uznał to jednak za kluczowy moment, który zmotywował go do rozwoju własnego, unikalnego stylu. W 1798 roku, przekazując swoje imię uczniowi, Hokusai po raz pierwszy stał się w pełni niezależnym artystą, przyjmując nazwisko Hokusai Tomisa. Jego działalność artystyczna charakteryzowała się innowacją w tematyce ukiyo-e, gdzie odegrał kluczową rolę w przekształceniu tego stylu z portretów kurtyzan i aktorów w nurt skupiony na krajobrazach, roślinach i scenach z życia codziennego. W trakcie swojej długiej i płodnej kariery Katsushika Hokusai wyprodukował monumentalną liczbę ponad 30 000 obrazów, szkiców, drzeworytów oraz ilustracji, co czyni go jednym z najbardziej płodnych artystów w historii.

Wczesne początki i nauka u ojca

Zainteresowanie malowaniem u Katsushiki Hokusaia pojawiło się już w wieku sześciu lat. Prawdopodobnie uczył się podstaw od swojego ojca, Nakajimy Ise, przy malowaniu ozdobnych wzorów wokół luster. Ta wczesna ekspozycja na proces twórczy stanowiła fundament jego przyszłej kariery artystycznej.

Praca w księgarni i bibliotece

W wieku 12 lat Hokusai został wysłany do pracy w księgarni i bibliotece. Był to dla niego okres kontaktu z drukowanymi dziełami, a popularną rozrywką było czytanie pozycji drukowanych z bloków drzeworytniczych, co mogło zaszczepić w nim zamiłowanie do tej formy sztuki.

Terminowanie u drzeworytnika

W wieku 14 lat Katsushika Hokusai rozpoczął praktykę jako uczeń rzeźbiarza w drewnie. Swoją naukę kontynuował do 18. roku życia, zdobywając niezbędne umiejętności techniczne, które później wykorzystał w tworzeniu drzeworytów, stając się mistrzem tej techniki.

Szkoła Katsukawa i pierwsze publikacje

W wieku 18 lat Hokusai wstąpił do cenionego studia Katsukawa Shunshō. Tam, pod pseudonimem Shunrō, w 1779 roku opublikował swoje pierwsze prace, głównie obrazy przedstawiające aktorów kabuki. Był to jego oficjalny debiut artystyczny w świecie sztuki ukiyo-e.

Wydalenie ze szkoły i przełom

Po śmierci swojego mistrza Katsushika Shunshō, Hokusai zaczął badać inne style artystyczne, w tym europejskie miedzioryty. Ta eksploracja doprowadziła do jego wydalenia ze szkoły Katsukawa. Artysta uznał to jednak za przełomowy moment, który zmotywował go do poszukiwania i rozwijania własnego, unikalnego stylu.

Niezależność artystyczna

W 1798 roku Katsushika Hokusai podjął ważną decyzję o przekazaniu swojego dotychczasowego imienia uczniowi. Po raz pierwszy stał się w pełni niezależnym artystą, przyjmując nazwisko Hokusai Tomisa. Ten krok symbolizował jego samodzielność i gotowość do podążania własną drogą artystyczną.

Innowacja w tematyce ukiyo-e

Katsushika Hokusai odegrał fundamentalną rolę w ewolucji stylu ukiyo-e. Przekształcił ten nurt z tradycyjnych portretów kurtyzan i aktorów w nowatorski nurt skupiony na malowniczych krajobrazach, studiach roślin i scenach z życia codziennego. Jego innowacyjne podejście poszerzyło zakres tematyczny sztuki ukiyo-e.

Skala twórczości

W ciągu swojej długiej i niezwykle płodnej kariery, Katsushika Hokusai stworzył imponującą liczbę ponad 30 000 dzieł. Jego dorobek obejmuje obrazy, szkice, drzeworyty i ilustracje, co czyni go jednym z najbardziej produktywnych artystów w historii sztuki japońskiej i światowej.

Najważniejsze dzieła Katsushiki Hokusaia

Jednym z najbardziej znanych dzieł Katsushiki Hokusaia jest monumentalna seria drzeworytów zatytułowana „36 widoków na górę Fuji”, stworzona na początku lat 30. XIX wieku. Powstała ona w odpowiedzi na rosnący boom turystyczny w Japonii oraz na głęboką, osobistą fascynację artysty majestatyczną górą Fuji. Seria ta, będąca świadectwem jego mistrzostwa w przedstawianiu pejzażu, stała się fundamentem międzynarodowej rozpoznawalności Hokusaia.

W ramach serii „36 widoków na górę Fuji” znajduje się drzeworyt „Wielka fala w Kanagawie”, który jest bez wątpienia najbardziej ikonicznym dziełem Hokusaia. W tym obrazie artysta zastosował innowacyjną zachodnią perspektywę, aby oddać głębię i objętość dynamicznej fali, która zagraża łodziom. Kolejnym kluczowym dziełem z tej serii jest „Piękna pogoda o poranku”, znana również jako „Czerwona Fuji”. To dzieło, obok „Wielkiej fali”, zyskało status kamienia milowego w międzynarodowej karierze artysty. Hokusai był również autorem „Hokusai Manga”, serii liczącej tysiące humorystycznych rysunków przedmiotów, roślin i zwierząt, tworzonej od 1811 roku, która stanowiła swoisty podręcznik sztuki i źródło inspiracji dla innych artystów. Warto również wspomnieć o „Sen żony rybaka”, najsłynniejszym dziele Hokusaia z gatunku shunga (sztuka erotyczna), które przedstawia młodą kobietę w uścisku dwóch ośmiornic, oraz o znaczącej serii krajobrazowej „Sto widoków na górę Fuji”, rozpoczętej w 1834 roku, uważanej za arcydzieło wśród jego książek z obrazami krajobrazów.

Seria „36 widoków na górę Fuji”

Stworzona w latach 30. XIX wieku seria drzeworytów „36 widoków na górę Fuji” to jedno z najbardziej rozpoznawalnych dzieł Katsushiki Hokusaia. Powstała ona w odpowiedzi na krajowy boom turystyczny oraz osobistą fascynację artysty górą Fuji, która dla wielu Japończyków jest świętym miejscem.

„Wielka fala w Kanagawie”

Najbardziej ikoniczny drzeworyt z serii „36 widoków na górę Fuji”. „Wielka fala w Kanagawie” charakteryzuje się zastosowaniem zachodniej perspektywy, co pozwoliło Hokusaiowi na doskonałe oddanie głębi i objętości potężnej fali, która dominuje kompozycję.

„Piękna pogoda o poranku” (Czerwona Fuji)

Obok „Wielkiej fali”, „Piękna pogoda o poranku”, znana również jako „Czerwona Fuji”, jest kolejnym kluczowym dziełem z serii o górze Fuji. Jego prosta, ale mocna kompozycja i intensywna kolorystyka przyczyniły się do międzynarodowej sławy artysty.

Hokusai Manga i podręczniki sztuki

Od 1811 roku Katsushika Hokusai tworzył „Hokusai Manga”, obszerną serię tysięcy humorystycznych rysunków przedstawiających różnorodne przedmioty, rośliny i zwierzęta. Dzieła te pełniły rolę podręczników sztuki i stanowiły cenne źródło inspiracji dla wielu artystów.

„Sen żony rybaka”

„Sen żony rybaka” to najsłynniejsze dzieło Katsushiki Hokusaia z gatunku shunga, czyli sztuki erotycznej. Przedstawia ono młodą kobietę w intymnym uścisku dwóch ośmiornic, jest przykładem odważnego i niekonwencjonalnego podejścia artysty do tematu.

„Sto widoków na górę Fuji”

Rozpoczęta w 1834 roku seria „Sto widoków na górę Fuji” to kolejne znaczące dzieło krajobrazowe Hokusaia. Uważana jest za arcydzieło wśród jego książek z obrazami krajobrazów, prezentując różnorodne ujęcia góry Fuji z różnych perspektyw i w różnych warunkach atmosferycznych.

Wpływ i dziedzictwo Katsushiki Hokusaia

Twórczość Katsushiki Hokusaia wywarła ogromny wpływ na rozwój sztuki na całym świecie, a zwłaszcza na europejskich artystów w XIX wieku. W okresie fali japonizmu, dzieła takie jak „Wielka fala w Kanagawie” inspirowały takich mistrzów jak Vincent van Gogh i Claude Monet. Ich fascynacja japońską estetyką, kompozycją i kolorystyką widoczna jest w ich własnych pracach. Hokusai stał się ambasadorem japońskiej sztuki ukiyo-e na Zachodzie, otwierając nowe horyzonty dla artystów i kolekcjonerów.

Poza wpływem na zachodnich artystów, Hokusai aktywnie przyczynił się do rozwoju sztuki w Japonii poprzez edukację. W ciągu swojego życia wykszcił około 50 uczniów, którzy kontynuowali jego techniki i wizję artystyczną, rozprzestrzeniając jego styl i podejście do sztuki. Artysta przywiązywał również ogromną wagę do jakości wykonania swoich prac. Zachowały się listy, w których upominał rzeźbiarzy bloków drzeworytniczych, gdy ci odchodzili od jego specyficznego stylu rysowania detali, jak nosy czy oczy. Ta dbałość o precyzję i kontrola nad procesem tworzenia świadczy o jego rzemieślniczym podejściu i dążeniu do perfekcji.

Inspiracja dla europejskich mistrzów

Prace Katsushiki Hokusaia, zwłaszcza seria „36 widoków na górę Fuji”, miały znaczący wpływ na europejskich artystów, takich jak Vincent van Gogh i Claude Monet, w okresie fali japonizmu w XIX wieku. Ich dzieła wykazują wyraźne inspiracje japońską estetyką i kompozycją.

Edukacja młodych artystów

W ciągu swojego życia Hokusai wykszcił około 50 uczniów. Ta liczba świadczy o jego zaangażowaniu w przekazywanie wiedzy i umiejętności, co przyczyniło się do rozprzestrzenienia jego technik i wizji artystycznej w Japonii.

Precyzja i kontrola nad procesem

Katsushika Hokusai przywiązywał ogromną wagę do jakości wykonania swoich dzieł. Zachowane listy świadczą o jego skrupulatności i wymaganiach wobec rzeźbiarzy bloków drzeworytniczych, których regularnie upominał, gdy odchodzili od jego precyzyjnych wskazówek dotyczących rysowania detali.

Inne projekty i wydarzenia z życia Katsushiki Hokusaia

Kariera Katsushiki Hokusaia obfitowała w różnorodne projekty i niecodzienne wydarzenia, które podkreślały jego wszechstronność i talent do autopromocji. W latach 1804–1815 artysta współpracował z popularnym powieściopisarzem Takizawą Bakinem, ilustrując jego książki. Jednakże, ze względu na konflikty charakterów, ich współpraca musiała zostać zakończona. Hokusai słynął nie tylko z malowania, ale także z widowiskowych akcji promocyjnych. W 1804 roku namalował za pomocą miotły i wiader tuszu gigantyczny portret mnicha Darumy, o powierzchni 200 metrów kwadratowych, co z pewnością przyciągnęło uwagę publiczności. Jego talent do spektakularnych kreacji znalazł również wyraz w konkursie przed szogunem, gdzie Hokusai wygrał, malując niebieską krzywą, a następnie puszczając po niej kurczaka z łapami umoczonymi w czerwonej farbie, co symbolizowało liście klonu na rzece. Jego kreatywność i poczucie humoru były jego znakiem rozpoznawczym.

Późne lata życia Katsushiki Hokusaia to okres twórczej dojrzałości i tworzenia kolejnych arcydzieł. W wieku 83 lat artysta przeniósł się do Obuse, gdzie stworzył prace takie jak „Męska fala” i „Żeńska fala”, które kontynuowały eksplorację motywu fal, znanych z jego wcześniejszych dzieł. Te późniejsze prace dowodzą, że jego pasja do sztuki i innowacyjność nie osłabły z wiekiem.

Współpraca z Takizawą Bakinem

W latach 1804–1815 Katsushika Hokusai współpracował z popularnym powieściopisarzem Takizawą Bakinem, ilustrując jego książki. Mimo początkowej współpracy, ich relacja zakończyła się z powodu konfliktów charakterów, co pokazuje, że nawet wielcy artyści mogą napotykać na trudności w relacjach zawodowych.

Gigantyczne portrety Darumy

Katsushika Hokusai był mistrzem autopromocji. W 1804 roku namalował imponujący portret mnicha Darumy o powierzchni 200 metrów kwadratowych, używając miotły i wiader tuszu. To widowiskowe wydarzenie z pewnością przyciągnęło uwagę publiczności i prasy.

Konkurs przed szogunem

Artysta zyskał uznanie dworu szoguna, wygrywając rywalizację artystyczną. Jego zwycięska praca polegała na namalowaniu niebieskiej krzywej, a następnie puszczeniu po niej kurczaka z łapami umoczonymi w czerwonej farbie, co symbolizowało liście klonu na rzece. Pokazuje to jego kreatywność i poczucie humoru.

Późne lata w Obuse

W wieku 83 lat Katsushika Hokusai przeniósł się do Obuse. W tym okresie stworzył kolejne ważne dzieła, takie jak „Męska fala” i „Żeńska fala”, które były kontynuacją jego fascynacji motywem fal, znanych z wcześniejszych prac, jak „Wielka fala w Kanagawie”.

Zdrowie i tragedie w życiu Katsushiki Hokusaia

Mimo długiego i owocnego życia, Katsushika Hokusai doświadczył również trudnych momentów i tragedii. W 1839 roku jego studio zostało strawione przez pożar, który zniszczył znaczną część jego dorobku artystycznego i warsztatu pracy. Było to ogromne nieszczęście, które mogło złamać wielu artystów, jednak Hokusai, mimo strat, kontynuował swoją pracę. W latach 1842-1843, w okresie po pożarze, artysta praktykował coś, co nazywał „codziennymi egzorcyzmami”. Każdego ranka malował chińskie lwy (shishi), wierząc, że te rysunki mają moc chronić go przed nieszczęściem i zapewnić pomyślność. Te działania świadczą o jego duchowości i próbie radzenia sobie z trudnościami.

Pożar studia

W 1839 roku studio Katsushiki Hokusaia padło ofiarą pożaru. Ogień zniszczył znaczną część jego dorobku artystycznego i warsztatu pracy, stanowiąc poważną stratę dla artysty i świata sztuki.

Codzienne egzorcyzmy

Między 1842 a 1843 rokiem, w okresie po pożarze studia, Katsushika Hokusai każdego ranka malował chińskie lwy (shishi). Nazwał tę praktykę „codziennymi egzorcyzmami”, wierząc, że ma ona moc chronić go przed nieszczęściem i zapewnić pomyślność.

Ciekawostki o Katsushice Hokusai

Imię „Hokusai”, które stało się jego najbardziej znanym pseudonimem, ma głębokie znaczenie religijne i symboliczne. Wybrano je na cześć Gwiazdy Polarnej, która jest symbolem bóstwa ważnego w buddyjskiej szkole Nichiren. Ta duchowa afiliacja mogła wpływać na jego postrzeganie świata i sztuki. Hokusai żył zgodnie z filozofią ciągłego doskonalenia, co doskonale podkreślają jego własne słowa. Pisał, że nic, co stworzył przed 70. rokiem życia, nie jest warte uwagi, a prawdziwą boskość w sztuce spodziewał się osiągnąć dopiero w wieku 110 lat. Ta wizja pokazuje jego niezwykłą ambicję i dążenie do mistrzostwa. Sława Katsushiki Hokusaia wykroczyła poza Ziemię – jego imieniem nazwano jeden z kraterów na planecie Merkury, co świadczy o jego uniwersalnym i ponadczasowym wpływie na kulturę.

Religijne znaczenie imienia

Imię Hokusai (Północne Studio) zostało wybrane na cześć Gwiazdy Polarnej, symbolu bóstwa ważnego w buddyjskiej szkole Nichiren. To nawiązanie do duchowości podkreśla głębsze znaczenie artystycznego pseudonimu.

Filozofia ciągłego doskonalenia

Hokusai wierzył w ciągłe doskonalenie i rozwój. Pisał, że nic, co stworzył przed 70. rokiem życia, nie jest warte uwagi, a prawdziwą boskość w sztuce spodziewał się osiągnąć dopiero w wieku 110 lat. Ta postawa pokazuje jego nieustające dążenie do perfekcji.

Krater na Merkurym

Sława Katsushiki Hokusaia wykroczyła poza granice Ziemi. Jego imieniem nazwano jeden z kraterów na planecie Merkury, co jest niezwykłym dowodem na jego globalny i ponadczasowy wpływ na kulturę.

Podsumowanie

Katsushika Hokusai, japoński mistrz drzeworytu i malarz okresu ukiyo-e, na zawsze odcisnął swoje piętno na historii sztuki światowej. Znany przede wszystkim z monumentalnej serii „36 widoków na górę Fuji”, w tym ikonicznej „Wielkiej fali w Kanagawie”, Hokusai zrewolucjonizował tradycyjne japońskie malarstwo, wprowadzając świeże spojrzenie na krajobrazy i życie codzienne. Jego długie życie, pełne artystycznej ewolucji, licznych pseudonimów i nieustannego dążenia do perfekcji, pozostawiło po sobie dziedzictwo inspirujące kolejne pokolenia artystów, zarówno w Japonii, jak i na Zachodzie. Jego wpływ jest tak znaczący, że jego imieniem nazwano nawet krater na Merkurym, co świadczy o ponadczasowym charakterze jego geniuszu.

Często Zadawane Pytania (FAQ)

Źródła:
https://en.wikipedia.org/wiki/Hokusai